Grimalda

Grimalda, drugi roman Edija Matica, zanrovski je kompleksno djelo, istovremeno ljubavni roman a pomalo i politicki triler i putopis. Edi Matic vrsno barata knjizevnim zanrovima, no stvarni otponac njegove price ipak je zanrovski nedvojbeno nepotrosiv: tajanstveni nestanak zenskog lika. Time se romaneskni potencijal ne iscrpljuje: rijec je o romanu mnogih pocetaka, ne nuzno samo istarskih kao sto sugerira naslov. Pocetak se lako moze zamisliti u Zagrebu 1941, a mozda i u Imotskom pa cak i Lukavcu kod Tuzle. Kao kriminalisticki roman, Grimalda je zanrovski superioran i plijeni vjestinom, napetoscu i filmskom brzinom. Istovremeno, to je i roman upecatljivih likova - Igor i Tena, Dijana Kralj i Filip Sop, Davor i Ulika, inspektor Bolkovic i Ninica Horvatova, stjecajem nepredvidljivih okolnosti pristigli s razlicitih adresa i vremena, u literarnom defileu likova koji u svojim nimalo glamuroznim ulogama (policajci, konobari, fotografi, inspektori, recepcioneri) nastupaju manje vise slucajno kao glavni ili sporedni. Njihove su istinske uloge zivotnih i politickih emigranata i gubitnika, nasukanih na pramcima vlastitih sudbina, fanaticnih opsesija, emocija i zivotnih zabluda. Edi Matic strpljivo ispituje stvarnu otpornost svojih likova na neumitne zivotne udarce koji ih guraju iz njihovih prirodnih egzistencija u neocekivanim smjerovima. Pisac svoje likove - kao i u svakom pravom noiru - uvjerljivo potretira kao zrtve vlastite uhvacene"e; proslosti, s kojom se likovi simbolicki razracunavaju u snenim i idilicnim krajolicima Grimalde, Vizinade, Crklade, Buja i drugih pitoresknih istarskih mjesta saca. Zivotno i stvarnosno vise nego uvjerljiva, Grimalda je u startu korak dalje od mogucih zanrovskih stereotipa.