Zycie umyslu

Swiatowej slawy intelektualistka zydowskiego pochodzenia Hannah Arendt (1906-1975), urodzona w Niemczech, lecz od polowy zycia emigrantka, mieszkanka USA, zyla w burzliwych czasach, co znalazlo odzwierciedlenie w jej filozofii politycznej, w analizach totalitaryzmu i rewolucji. Ta dzialalnosc badawcza i publicystyczna zapewnila jej pozycje jednej z najbardziej wplywowych kobiet XX wieku. Zycie umyslu kontrastuje z tymi dokonaniami. W latach 70. XX wieku autorka podjela prace nad opisaniem ludzkiej aktywnosci mentalnej. Zamierzyla trzyczesciowe dzielo o mysleniu, woli i sadzeniu, ale ostatniej czesci nie zdazyla juz zrealizowac. Niewatpliwie tom Myslenie ma dominujace znaczenie juz chocby dlatego, ze wola jest zjawiskiem trudno uchwytnym i dosc pozno, bo dopiero w nowozytnosci odkrytym przez filozofow. W pojmowaniu myslenia przez Arendt silnie pobrzmiewa ton Heideggera. Myslenie nie szuka aktywnie prawdy w swiecie zjawiskowym, lecz jest "pozaswiatowa", "bierna" kontemplacja sensu. Wracajac w poznych latach z wiru vita activa do rozwazan o kontemplacji, Arendt znalazla sie ponownie w horyzoncie intelektualnym, od ktorego zaczela swoja zyciowa droge na uniwersytetach w Marburgu i Freiburgu. To poszukiwanie ukojenia po traumach pierwszej polowy XX wieku przenika niniejszy tom, ktory bedac erudycyjnym traktatem, okazuje sie takze opowiescia o poezji myslenia i pragnienia.