Tonas de laranxa

", Tonas de laranxa ", , a novela ga?adora do Premio Xerais2012, é, segundo os membros do xurado, un «acto de amor á lingua,arrecendente, profundo, vivo, diverso e capaz de espertar a fame dolector ou lectora». Construíndo un espazo imaxinario e marabilloso, anovela, escrita a dúas mans por María Lorenzo Miguéns e Manuel Lorenzo Baleirón, filla e pai, narra o que sucede nese espazo, chamadoMoreira, no que se van tecendo as vidas, por veces insólitas, demoitos personaxes curiosos, fabulosos, entra?ables, que se acomodan na imaxinación dos lectores e lectoras e estimulan os nosos sentidospara crear unha atmosfera intemporal, sutil e poderosa ao tempo. Através de Uxío Oliveira, da súa cativadora avoa Aurora dos Santos, doinmigrante Amir Alfarat e da súa filla Oriana, do misteriosamentedesaparecido Amaro e da curiosa peixeira Sofía Costa, e de tantosoutros personaxes, os autores constrúen unha fabulaciónextraordinaria, que debulla os pequenos feitos que suceden na vila deMoreira. ", Tonas de laranxa ", bota man dunha linguaxeenormemente rica e fluída, evocadora. O resultado é unha novela deengaiolante beleza e musicalidade. O tratamento do tempo e aimportancia dos reloxos dota a novela, paradoxalmente, dunha estra?a e doce sensación de atemporalidade, empuxando á pracidez, á beleza e ao preciosismo.