Polsko! ObudŹ SiĘ!

POLSKO! OBUDŹ SIĘ! W orlim locie do wolności... POLSKA krajem paradoksów i skrajności...
Brak rozdziału państwa i Kościoła w pierwszym rzędzie... Politycznie, bądź z dobrym programem ale jednocześnie wrogim nastawieniem do ideałów Zachodu /PIS/, bądź w miarę z nowoczesnym myśleniem zbliżonym do modelu znanego na Zachodzie ale brakiem programu dla Polski /PO/. Przynajmniej jak dotąd. Polsce potrzeba otwarcia na Zachód, zachodniego stylu myślenia a jednocześnie dbałość o wszystko to co polskie, od kultury po gospodarkę.
Centralny Port Lotniczy, Baltic Pipe, Przekop Mierzei, Via Carpatia to działania infrastrukturalne, które powinny napawać dumą każdego Polaka. Ale jednocześnie wolność jednostki nie powinna być traktowana jako tabu
ale jako podstawowe prawo, tak jak to jest na Zachodzie. Nie można lekceważyć wolności i swobód obywatelskich... W istocie rzeczy Polska nadal jest w jakimś sensie hybrydowym krajem, rozbitym pomiędzy wpływy Wschodu i Zachodu, szczególnie na płaszczyźnie myślowo-filozoficznej.
Czas wybrać... Zdanim autora należy postawić na wolność i swobody obywatelskie przy jednoczesnej dbałości o wszystko co polskie a stanowczo odrzucić dogmat i propagandę, pranie mózgu obywatelom i traktowanie ich podrzędnie jako niegodne państwa cywilizacyjnego, coś co jest typowe na Wschodzie. Spójrz, Panie! /Dedykowane Cyprianowi Norwidowi z okazji jego 200-ych urodzin/
Spójrz, Panie! Dzwony biją we mnie, na n-tą potęgę!
Oznajmiają mój ślub, moją miłość i jej wieczność
Do tego kraju, do którego tak bardzo tęskno mi, Panie
Kompasem moje serce i mój niezłomny duch
Nie ugnę się ani na chwilę, nie spocznę pókim żyw
Goreją we mnie promienie dobroci i wolności
Na triumfalnych skrzydłach jam aż po dach nieba
I na twoim łonie, Polsko. Bo tęskno mi do ciebie!
Albowiem tyś mi zródłem wszelkiego urodzaju
Dzwony w tobie i we mnie świadkami, mój kraju
Ach! Spójrz, Panie! Jak biją te dzwony! Ku chwale!
Dzwony co echami ech z Zygmuntowskiego dzwonu
I z dzwonów z kościelnych dzwonnic aż po obrzeża kraju
Ach! One jak karyliony! Z dźwiękami, tonami, melodiami
Tak donośnymi jak te podniebne z gromowładnych chmur
Spójrz, Panie, raz jeszcze! Obdarz Swym wzrokiem
Ten naród, co oddany Twojej pieczy i Matce Twojej Bożej
Ten naród, co umiłował wolności człowieka jako swoje
I ludom Europy wskazał drogę ku umiłowaniu ojczyzny
Niechże tak będzie dalej i duch norwidowski w nas
Jak był tak będzie, ku pokrzepieniu ludzkich serc
Ach! Spójrz, Panie! Polska w szacie wiecznej wolności!