Onca Cileden Sonra

Ani kitabi yazmak, kisinin yasadiklarini okuyucuya aktarmasindan baska bir sey degildir. Anilar, kisinin belleginden süzülen, onun denetiminden gecen öznel anlatilardir. Bu nedenle tarihsel bir metin olmaktan ziyade tarihci icin vazgecilmez bir basvuru kaynagi niteligi tasirlar. Oysa bazi ani kitaplari, bireysel yasanmisliklarin anlatisi olmanin ötesine gecer ve tarihsel metinlere dönüsür. Perihan Akcamin Onca Cileden Sonra isimli ani kitabi, ikinci tür anlatiya örnek olusturuyor. Peki ama nedenPerihan Akcamin anlattiklari kendi yasaminin on dokuz yilindan ibaret degil. Onca Cileden Sonra kitabinda 1970-1990 arasinda yasanan iki askeri darbeyi ve bu darbeler esnasinda toplumun önemli bir kesiminin yasadiklarini anlatiyor. Elbette deneyimleri bireyseldir. Elbette cektigi acilari, gördügü baski ve iskenceleri, yüz yüze geldigi zulümleri birey olarak yasamistir. Fakat Akcamin bizzat tecrübe ettigi bu olaylar öyle genis kitlelerin ortak gecmisinde yer aliyor ki, anilarini artik o dönemin tarihi olarak da okumak mümkün. Üstelik Akcamin o karanlik dönemleri bir tanik degil taraflardan biri olarak yasamis olusu, bu ani kitabini bir sözlü tarih anlatisina dönüstürmekte. Elinizde tuttugunuz kitapta, dönemin canli taniklari ile birlikte, toplumun büyük cogunlugunun yasadiklari belgeleniyor ve toplumsal bellek yeniden canlaniyor.Mustafa Ekmekci, Dilegim, o günler bir daha yasanmasin, diyor yazdigi önsözün satirlarinda. O günlerin bir daha yasanmamasi icin yasanilanlarin unutulmamasi ve toplumsal bellekte hep canli kalmasi gerekiyor.