De snelle McTaggart

'De snelle McTaggart' is een boek voor wie wil begrijpen wat tijd is. Het is een noodzakelijke opstap om te gaan begrijpen hoe lang een stap duurt, namelijk een tel, dat wil zeggen de absoluut kleinste objectieve tijdseenheid.
In 1908 publiceerde McTaggart (1866-1925) een artikel, 'On the onreality of time', waarin hij de werkelijkheid, de objectiviteit, van de tijd betwist. McTaggart introduceert een instrumentarium van begrippen om over tijd te denken: de temporele A-reeks (toekomst-heden-verleden), de temporele B-reeks (eerder-later), verandering, onveranderlijke, richting, richtingloze (als naar alle richtingen (kunnen) gaan), een atemporele eeuwige C-orde (die McTaggart een C-reeks noemt), een meta-A-reeks, etc.. Met dat begrippen-instrumentarium kan hij met grote helderheid de vraag stellen of tijd werkelijk is of niet en in welke mate.
Het helder stellen van de vraag is niet een garantie om ook juist antwoord te geven, de juiste conclusie te trekken. 'De snelle McTaggart' is ook een kritiek op het in de Angelsaksische filosofie beroemde artikel, want de conclusie die McTaggart trekt is op basis van 'zijn' begrippen-instrumentarium niet geldig. Getoond wordt hoe.
'De snelle McTaggart' bevat een vertaling van het artikel en is voorzien van voetnoten die het artikel verhelderen, uitleggen en bekritiseren. Die vertaling wordt voorafgegaan door een uitleg die het artikel op de voet volgt. Met al die 'voeten' zul je werkelijk de vraag leren stellen wat de absoluut grootste stap is die een voet kan stappen in de absoluut kleinste objectieve tijdseenheid.
Het hele doordenken van McTaggart wordt in 'De snelle McTaggart' gezien als opstapje naar een antwoord op wat tijd is vanuit het doordenken van Heideggers (1889-1976) seminar uit 1962 getiteld 'Tijd en Zijn' dat een verwijzing is naar zijn boek uit 1927 'Zijn en tijd'. Door het artikel in een bredere context te zetten zal het begrijpen van het artikel een zekere urgentie krijgen omdat dit begrip niet het einddoel is, maar 'slechts' een (noodzakelijk) middel. Er is nog meer tijd nodig tijd om tijd nog meer te begrijpen.
Daarom bevat het boek ook een inleidend hoofdstuk en enkele appendices die je naar deze bredere context voeren. Dit voer laat je proeven aan de ontologie van de tijd zelf, dat wil zeggen aan de Tafelen van James. Elke ontologie, beschrijving van wat bestaat en hoe dat bestaande/zijnde aan elkaar gerelateerd is, impliceert de tijd, maar de Tafelen van James expliceren wat tijd is in een ontologie, zoals Wittgensteins (1889-1951) Tractatus Logico-Philosophicus de ontologie van de tijdloze logica is. 'De snelle McTaggart' laat je proeven aan de tijd als vergaan, sterven, verleden, zijn-naar-de-dood, denken en proeven aan tijd als ontstaan, geboorte, toekomst, zijn-vanuit-de-geboorte, denken. Je krijgt als vast een voorproefje van een tijdsleer die die van Heidegger voorbij en voorafgaat.