Como en Alxeria

A comezos da década dos 60 do século XX -unha década realmente «prodixiosa» na perspectiva de determinados analistas e, desde logo, de moitos daqueles que a protagonizaron- o mundo enteiro vive momentosde axitación e incertidume. O 1 de xaneiro de 1959 as tropas de FidelCastro entraran na Habana e Santiago de Cuba. Dous anos máis tarde, en abril de 1961 -e contando co patrocinio da CIA- ten lugar odesembarco en Bahía de Cochinos, que rematará, porén, co triunfo dasforzas revolucionarias fieis a Castro. Asemade, noutra parte doplaneta, en Alxeria, vívense os tempos da rebelión contra o podercolonial francés, que conducirán á independencia do país en xullo de1962. Cuba e Alxeria, pois, Fidel Castro, Ben Bella? nomes que estánnas mentes, nas conversas, no horizonte diario duns mozos que, entreMadrid e Galicia, so?an con ser quen de sacudir o xugo da ditadurafranquista e conquistar, entón, a liberdade para o seu pobo. Mais esaactitude rebelde de esixir un xesto, unha acción «romántica» que deacumprida noticia da protesta- é cuestionada por outros sectores daresistencia moi condicionados aínda polo trauma da Guerra Civil e mais as persecucións da inmediata posguerra. Xosé Anxel Viana vén ser undeses mozos que se debaten entre a fidelidade ao proxecto dos maiorese mais o afán por conformar unha alternativa propia e radical -«comoen Alxeria?», velaí a pregunta que os obsesiona arreo-. No medio emedio da incerteza, Viana e mais os seus compa?eiros reciben ainagardada visita de Paloma, unha resplandecente actriz mexicana que,de súpeto, remove conciencias e vidas. Amor, paixón humana e políticainician, xa que logo, unha carreira cada vez máis acelerada na cal asesperanzas, as desputas e traizóns, o medo e a ousadía aparecenentrelazados nun episodio singular e desco?ecido que se puidoconstituír na «outra» crónica da historia de Galicia e do galeguismo.